dinsdag 29 juli 2014

Dankbaar





Zit ik dan,
ik heb de klassieke zender maar even opgezet, want al die muziekjes en dat gebabbel en die drukte steeg me even naar mijn hoofd. Ik wil rust nu. Ik moet me voorbereiden. Ik heb gesprek vanmiddag. Over de vrijstelling van Zoon voor inschrijving op zijn oude school. Zodat hij pauze kan houden, en dan vol goede moed verder kan op een nieuwe school, op het moment dat hij er aan toe is. Zonder dat er een instantie in zijn nek staat te hijgen!
De violen zingen een weemoedig lied.
Zo voel ik me ook wel een beetje.
Na al die jaren strijd sta we nu voor de deur van vrijheid?
Eindelijk een einde aan de drama's?
Na al die jaren eindelijk weer mens mogen zijn ipv etiketje/labeltje?
Ik dein even mee op de dans van de tonen. Het is als vliegen. Zoals een vlinder doet,  die zijn weg krullend en tollend en zwierend door de lucht gaat, van bloem naar bloem. Zoals doodle'n op papier, dansen op het ijs, zucht.....mooi klinkt het.
Ik voel me licht worden.
Het gaat gewoon goed komen.
Het is al goed.
Net als dat het zo goed was dat ik ex-schoonmoe behandelde afgelopen dinsdag.(NEI en Reiki)
Hoe ik door haar energie te geven mezelf ook volledig vulde, en warm en licht werd. Zo vol liefde, zo vol dankbaarheid. Dat gevoel was zóveel sterker dan wanneer ik schilder/teken/schep.
Die flow die ik dan voel is heerlijk, maar dit was hemels.
Van een heel andere orde.
Dit is wat ik al die tijd al probeer te schilderen, te dichten, over te brengen op papier.
Maar weet je,
ik kom heel dichtbij,
echt heel dichtbij......doch nooit zo dichtbij dan wanneer ik het gewoon zo energetisch doorgeef. Al die beelden die ik op papier probeerde te krijgen, al die liefde, dat licht, die energie, die stroomt zomaar uit mijn handen. En heb ik geschonken. Just like that!
Ik was verbaasd, dat ik dat kan zeg. Dat ik dat echt kan, dat ik niet droomde al die jaren dat ik stiekem dacht dat ik dit kon, wilde kunnen. Dat dit geen eigendunk was. Dat ik mezelf niet beter voordeed dan ik gewoon ben. Dat ik niet bescheiden hierin hoef te zijn. Juist niet!!!!
Dat het tijd word dat ik mezelf in deze volledig accepteer. Echt helemaal accepteer.
Ja ik ben healer, ja ik ben kunstenares, ja ik ben lerares, ja ik ben moeder, ja ik ben lief en mooi en zacht en vriendelijk en leuk en gezellig en tegelijkertijd ook sterk en dapper en rotsvast. Ik ben BIBJE.
En ik mag er helemaal zijn!



2 opmerkingen:

  1. Onvoorstelbaar Bibje, wat een spam krijg jij. Hoe is het gesprek afgelopen? Je mag me ook een Pb sturen via Fb. Salu2 Albert

    BeantwoordenVerwijderen
  2. De vrijstelling is een feit Albert. Zoon kan nu zonder angst , op eigen tempo, aan zijn toekomst werken. :)

    BeantwoordenVerwijderen